Süre:122’

Eleonora Duse'nin geride bıraktığı efsanevi kariyeri artık sona ermiş gibi görünmektedir; ancak Büyük Savaş ile faşizmin yükselişi arasındaki o acımasız dönemde "İlahi Kadın", her türlü teslimiyetten çok daha güçlü bir çağrı hisseder ve hayatının başladığı yere döner: sahneye. Onu harekete geçiren sadece oyunculuk arzusu değil, derin bir dürtüdür: amansızca değişen ve ondan her şeyini, hatta bir ömür boyu süren emeğiyle kazandığı bağımsızlığını bile elinden almakla tehdit eden bir dünyada kendini yeniden var etme ihtiyacı. Beklenmedik mali krizler onu bir seçim yapmaya zorlar ve böylece Eleonora, bir kez daha tiyatroyu tek hakikat ve direniş alanı olarak seçer. Tek silahı olan sanatıyla zamana ve hayal kırıklığına meydan okur; her kelimeyi ve her hareketi devrimci bir eyleme dönüştürür. Ancak iktidarın ve Tarih'in acımasızlığına karşı güzelliğin bedeli ağırdır; sevdikleri yitip gidiyor gibi görünür ve sağlığı giderek bozulur. Yine de Eleonora, insanın hayatın kendisinden vazgeçebileceğini ancak kendi doğasından asla vazgeçemeyeceğini kanıtlayarak o son yolculuğa göğüs gerecektir.