FIAF'ın Misyonu
Uluslararası Film Arşivleri Federasyonu (FIAF), 1938 yılından bu yana dünya sinema mirasının korunması ve bu mirasa erişimin sağlanması için çalışmaktadır. Federasyon, dünyanın bu alanda önde gelen kâr amacı gütmeyen kurumlarını bir araya getirmektedir.
Üye kurumlar, hem sanat ve kültür eseri hem de tarihsel belge niteliği taşıyan filmlerin kurtarılması, toplanması, korunması, gösterimi ve tanıtımına adanmıştır. Haziran 1938’de dört üyeyle kurulan FIAF, Mart 2026 itibarıyla 80 ülkeden 186 film mirası kurumunu bir araya getirmektedir. Bu büyüme, film mirasının korunmasının küresel ölçekte ne denli önem kazandığını göstermektedir. Seksen yılı aşkın deneyimiyle FIAF, sinematekler ve film arşivlerinden oluşan en önemli uluslararası ağdır.
FIAF’ın amaçları şunlardır:
- Film koruma alanındaki etik ilkelerin ve film arşivciliğinin tüm alanlarına ilişkin uygulama standartlarının benimsenmesini savunmak;
- Hareketli görüntü arşivlerinin bulunmadığı ülkelerde bu tür arşivlerin kurulmasını teşvik etmek;
- Film arşivlerinin faaliyet gösterdiği hukuki çerçevenin geliştirilmesine katkıda bulunmak;
- Film kültürünü desteklemek ve hem ulusal hem de uluslararası düzeyde tarih araştırmalarını kolaylaştırmak;
- Koruma ve diğer arşivcilik tekniklerine ilişkin eğitim ve uzmanlığın gelişmesini teşvik etmek;
- Koleksiyonlarda yer alan malzemelerin, daha geniş bir topluluk tarafından incelenip araştırılabilmesi için sürekli erişilebilir olmasını sağlamak;
- Sinemaya ilişkin belge ve malzemelerin toplanmasını ve korunmasını teşvik etmek;
- Üyeler arasında işbirliğini geliştirmek, filmlere ve belgelere uluslararası düzeyde erişimi kolaylaştırmak.
*Orijinal dili İngilizce olan bu metin, Uluslararası Film Arşivleri Federasyonu (FIAF) web sitesinden alınmıştır: https://www.fiafnet.org/mission
FIAF Etik Kuralları
Önsöz
Sinematografik eserleri, ilgili belgeleri ve eserleri, bunların üretimine, bağlamına, dolaşıma sokulmasına ve alımlanmasına ilişkin bilgiyi kapsayan film mirası, dünya kültürel mirasının bir parçasını oluşturur.
Uluslararası Film Arşivleri Federasyonu (FIAF), dünya film mirasının koruyucuları olan ve kâr amacı gütmeyen kurumlardan oluşan bir ağdır. Bu kurumlar ve çalışanları, Federasyon’un Tüzük ve Kuralları’nda ifade edilen ortak sorumluluk ve karşılıklı dayanışma ilkeleri temelinde işbirliği yapar.
FIAF üye kurumları ve çalışanları, doğruluk ilkesiyle ve mesleki ölçütler rehberliğinde, temel sorumluluklarının bu mirası korumak, onu günümüz kuşaklarıyla paylaşmak ve gelecek kuşaklara aktarmak olduğunu kabul eder. FIAF üye kurumları, bu temel sorumluluktan ödün vermemek kaydıyla koleksiyonlarını araştırma ve sergileme amacıyla erişilebilir ve halka açık kılmakla yükümlüdür.
FIAF üye kurumları ve bu kurumlarda çalışanlar, tüm meslektaşlarına, yaratıcılara, araştırmacılara ve toplumun her kesiminden insana gereken saygı, özen ve ciddiyetle yaklaşmakla yükümlüdür. FIAF üye kurumları, koleksiyonlarında betimlenen ya da anlatılan kişilere ve ayrıca topluluklara, topluma ve çevreye karşı sorumluluk bilinciyle hareket eder.
Bu Etik Kuralları, FIAF üye kurumlarının faaliyetlerini dayandırdığı ilkeleri ve temel değerleri tanımlamakta ve bu kurumlarda çalışan kişilerden beklenen mesleki uygulamaları ana hatlarıyla ortaya koymaktadır.
1. Koleksiyonlar
1.1 FIAF üye kurumlarının görevi, bakımları altındaki koleksiyonların, birden çok versiyonları dahil olmak üzere, bütünlüğüne saygı göstermek ve bu bütünlüğü korumak; koleksiyonları her türlü müdahale, çarpıtma, tahrifat ya da sansür biçiminden muhafaza etmektir. Üye kurumlar, koleksiyonlarının ve koleksiyonlarındaki her bir malzemenin tarihsel, hukuki, idari ve teknolojik bağlamını belgelemeye ve korumaya çalışır.
1.2 FIAF üye kurumları, kısa vadeli kullanımdan sağlanacak yarar uğruna, bakımları altındaki malzemenin uzun vadede bekasını tehlikeye atmaz. Erişime açılması risk teşkil eden benzersiz malzemelerin erişime açılmasını reddederler.
1.3 FIAF üye kurumları, tüm koleksiyonlarını, imkânları dâhilindeki en iyi koşullarda saklar. Bu koşullar optimum düzeyin altındaysa, onları iyileştirmek için çaba gösterirler. Ayrıca risk tespiti ve afet hazırlığı çalışmaları yürütmelidirler.
1.4 FIAF üye kurumları, koleksiyon malzemelerini restore ederken ya da kopyalarken eseri çarpıtmaz ve geri döndürülebilirlik ilkesine uyar. Tüm karar ve müdahaleler eksiksiz biçimde belgelenmeli ve halkın erişimine açılmalıdır.
1.5 Üye kurumlar, restorasyon çalışması yürütürken, yalnızca kullanımdan veya geçen zamandan kaynaklı kusurları azaltmaya gayret eder. Yeni koruma unsurları, mevcut teknik imkânlar dâhilinde, özgün malzemenin niteliklerine saygı göstermelidir.
1.6 FIAF üye kurumları, yaratıcıların ve hak sahiplerinin, eserlerinin yeni versiyonlarını yapma hakkını kabul eder. Ancak restorasyon sırasında üye kurumlar, eseri bilinçli olarak değiştirmeye yönelik her türlü eğilim ve baskıya karşı koymalıdır. Yaratıcıların ifade edilmiş ya da edilmemiş niyetleri, bu yönde bir gerekçe olarak kullanılamaz.
1.7 Restorasyon ve rekonstrüksiyon, yaratım edimleri değildir. Bu faaliyetlerin sonucu yeni bir eser olarak değerlendirilmemelidir.
1.8 FIAF üye kurumları, kamu malı eserlerin varlığını tanır ve bu eserlerin serbest kullanım hakkını savunur.
1.9 FIAF üye kurumları, kendi kurumlarının koleksiyon politikası dışında herhangi bir gerekçeyle, hâlihazırda koleksiyonlarında yer alan malzemeleri kaldırma ya da yok etme veya yeni malzemeleri reddetme ya da kabul etme yönündeki baskılara karşı koyar.
1.10 FIAF üye kurumları, kopyalama yoluyla korunmuş ya da güvence altına alınmış olsalar dahi malzemeleri gereksiz yere yok etmez.
1.11 FIAF üye kurumları, koleksiyonlarını, ilk sunumlarının özgünlüğüne ve eserin teknik özelliklerine saygı gösteren bir biçimde sergiler; eserleri özgün formatlarında göstermeyi amaçlarlar.
1.12 FIAF üye kurumları, gösterilen ya da erişime açılan malzemeye ilişkin uygun teknik ve tarihsel bilgi sunar, özellikle de eser özgün formatlarından biriyle gösterilmediğinde.
2. Mesleki Davranış
2.1 FIAF üye kurumları ve bu kurumlarda çalışanlar işbirliği ruhuyla hareket eder. Kendi kurumlarındaki ve benzer kurumlardaki meslektaşlarına saygı ve nezaketle yaklaşır; her türlü önyargı ve ayrımcılıkla mücadele ederler.
2.2 FIAF üye kurumları, gerek çalışanları gerekse alt yüklenicileri için güvenli ve emniyetli bir çalışma ortamı sağlar; faaliyetlerinin sağlıklarını tehlikeye atmaması için gerekli önlemleri alır.
2.3 FIAF üye kurumları, çalışanlarının mesleki yeterliliğini gözetir; düzenli eğitim ve mesleki gelişim olanakları sağlamaya gayret eder. Kendi kurumları içinde ve benzer kurumlar arasında bilgi ve becerilerin etkin biçimde paylaşılmasını sağlarlar.
2.4 FIAF üye kurumları, çalışanlarının kaygılarını özgürce dile getirebilmesini sağlamalıdır. Üye kurumların çalışanları, kurumlarının politika ve prosedürlerine uymakla yükümlü olmakla birlikte, koleksiyonlara, kurumun kendisine ya da bir bütün olarak mesleğe zarar verdiği düşünülen uygulamalara haklı gerekçelerle itiraz edebilir.
2.5 FIAF üye kurumları ve bu kurumlarda çalışanlar, yanlış ya da yanıltıcı bilginin kasten tarafı olmaz; koleksiyonları ya da uzmanlık alanlarıyla ilgili bilgileri (üçüncü tarafların gizliliğinin söz konusu olduğu durumlar dışında) kasıtlı olarak saklamazlar.
2.6 Başka bir kurumun ya da kişinin emeği veya uzmanlığı sonucu ortaya çıkan ürünlerin kaynaksız ya da izinsiz kullanımı ve güvenin kötüye kullanılması, ciddi meslek standardı ihlalleri kabul edilir.
2.7 FIAF üye kurumları ve bu kurumlarda çalışanlar, kendilerine sağlanan bilgi ya da malzemeleri amacı dışında kullanmaz. Başka bir kuruma ait malzemeleri izinsiz kopyalamazlar.
2.8 FIAF üye kurumları, koleksiyonlarına erişim sağlarken yürürlükteki telif hakkı mevzuatına ve fikrî mülkiyet haklarına saygı gösterir.
2.9 FIAF’a bağlı bir kurumda çalışan personel, kurumunun faaliyetleriyle rekabet edecek ya da çıkar çatışması yaratabilecek faaliyetlerde bulunmamalıdır. Kurumun topladığı malzemelerle örtüşen özel bir koleksiyon oluşturmak; koleksiyon malzemelerinin ticaretini yapmak; kuruma mal ya da hizmet sağlayan veya kurumdan hizmet alan bir kuruluştan mali çıkar sağlamak ya da böyle bir kuruluştan başka herhangi bir kişisel çıkar sağlamak bu tür faaliyetler arasındadır.
3. Topluluk
3.1 FIAF üye kurumları, koleksiyonlarının önemli bir miras teşkil ettiğini ve kurumlarının herkesin yararına çalıştığını kabul eder.
3.2 FIAF üye kurumları güveni, açıklığı, ifade özgürlüğünü, nezaketi, çeşitliliği, hoşgörüyü ve saygıyı teşvik etmelidir. Her türlü ayrımcılığa, önyargıya ve eşitsizliğe karşı mücadele etmelidirler.
3.3 FIAF üye kurumları, koleksiyonlara ve koleksiyonlara ilişkin bilgiye mümkün olan en geniş erişimi sağlar. Herkese tarafsız hizmet sunarlar.
3.4 FIAF üye kurumları, mümkün ve güvenli olduğu her durumda, özgün malzemelere araştırma amacıyla erişime izin verir.
3.5 Bu Kurallar’da sıralanan ilkelere uyulması, koleksiyon malzemelerine her zaman erişilmesini imkânsız kılabilse de, FIAF üye kurumları ve çalışanları kamunun erişim talebinde bulunma hakkına sahip olduğunu ve talepleri karşılanamadığında dahi kendilerine saygıyla ve nezaketle yaklaşılması gerektiğini kabul eder.
3.6 FIAF üye kurumları, koleksiyonlarında, bu eserlerde temsil edilen ya da betimlenen veya eserlere köken teşkil eden topluluklar açısından kültürel öneme sahip eserler bulunabileceğinin bilincinde olmalıdır. Bu eserlerin kökenini araştırmak, onları korumak, bağlamsallaştırmak ve erişime açmak için uygun stratejilerin belirlenmesi ve geliştirilmesinde bu topluluklarla etkin biçimde işbirliği yapmaya gayret etmelidirler.
3.7 FIAF üye kurumları, koleksiyonlarındaki malzemelerde betimlenen kişilerin haysiyetine ve manevi haklarına saygı gösterilmesini sağlamalıdır. Kötüye kullanım riskinin farkında olan FIAF üye kurumları, eser kamu malı ise ya da teliften düşmüş olsa bile, kürasyon, dolaşıma sokma ya da başka erişim biçimleri sağlama süreçlerinde bu hususu dikkatle göz önünde bulundurur.
3.8 FIAF üye kurumları, eser ve malzemelerin, birden fazla kültürel ya da ulusal mirasın parçası olabileceğine dair farkındalıkla, menşe topluluklara ya da ülkelere iadesinin önemini kabul eder. İşbirliği ruhuyla, bu topluluklar ya da ülkelerle diyalog başlatmalı ve ilgili malzemenin uzun vadeli korunmasını tehlikeye atmadan meşru iade taleplerini karşılamalıdırlar.
3.9 FIAF üye kurumları, altyapısı sınırlı bölgelerden arşiv malzemesi edinmekten kaçınır. Teknik, insani ve mali kaynakların yetersizliği, daha varlıklı üye kurumların başkalarına ait film mirası koleksiyonlarına ve malzemelerine el koyması ya da bunları devralması için gerekçe olamaz.
3.10 FIAF üye kurumları, çevreyi ve toplumu korumak amacıyla, tehlikeli maddeler ve sağlığa zararlı malzemeler kullanırken sorumluluk duygusuyla hareket eder; sağlık, güvenlik ve erişilebilirliğe ilişkin yüksek standartların herkes için geçerli olmasını sağlar.
3.11 FIAF üye kurumları, çevresel etkilerini azaltmaya gayret etmeli ve mümkün olan her durumda sürdürülebilir çözümleri tercih etmelidir.
Sonnot
Bu belge, ilk ilhamını büyük ölçüde David Francis’e borçlu. İlk kez Francis, 1993 yılında FIAF’ın bir etik kuralları metni hazırlaması ve üyeliğin, Tüzük ve Kurallar’daki biçimsel tanımlara uygunluktan ziyade bu kurallara bağlılık temelinde belirlenmesi gerektiğini önermişti. Proje, 1990’lar boyunca bir Görsel-İşitsel Arşivcilik Felsefesi geliştiren Ray Edmondson’a da aynı ölçüde çok şey borçludur. İkisi de FIAF Etik Kuralları’nın yazımına doğrudan katılmamış olmakla birlikte metnin şekillenmesindeki belirleyici katkılarını minnetle anıyoruz. Etik Kuralları’nın ilk versiyonunun taslağı, FIAF Genel Sekreteri sıfatıyla Roger Smither tarafından hazırlandı. Metin, önce 1995-96 yıllarında FIAF’ın Geleceği Çalışma Grubu’nun o dönemki başkanı Hoos Blotkamp’la, daha sonra Gabrielle Claes’le yürütülen istişareler sonucunda geliştirildi. Nisan 1997’de Etik Kuralları Yürütme Komitesi tarafından bir beyin fırtınası oturumunda ele alındı ve Kolombiya’nın Cartagena kentindeki Genel Kurul’da tartışıldı. İlk versiyonun nihai metni Clyde Jeavons’la ortaklaşa kaleme alındı ve 1998’de Prag Kongresi’nde kabul edildi.
Alanımızda ve genel olarak toplumda meydana gelen önemli değişimler, Etik Kuralları’nın gözden geçirilmesini kaçınılmaz kıldı. FIAF Genel Sekreteri sıfatıyla Michael Loebenstein tarafından başlatılan proje Yürütme Komitesi’ne sunuldu ve burada tartışıldı. Diğer dünya mirası dernekleri ve federasyonlarının etik kılavuzları incelendikten sonra, revizyon projesi 2022 Budapeşte Kongresi kapsamındaki Second Century Forum’da (2CF) topluluğa sunuldu ve kabul edildi. Sürecin olabildiğince demokratik ve kapsayıcı olması amacıyla üye kurumlara çevrimiçi danışıldı ve bu kurumlar beyin fırtınası oturumlarına katılmaya davet edildi. Bu türden beş oturum Şubat-Mart 2023’te gerçekleştirildi ve aşağıda listelenen 15 katkı sağlayıcı bu oturumlara katıldı. Sürecin çıktıları, 2023 Mexico City Kongresi’ndeki 2CF sırasında sunuldu; ardından katkı sağlayıcılar ve topluluk tarafından dile getirilen fikirler temelinde gözden geçirilmiş bir Etik Kuralları metni yazmak üzere daha küçük bir editör grubu oluşturuldu. En önemli değişiklikler 2024 Bangkok Kongresi’ndeki 2CF sırasında sunulup tartışılmadan önce, ilk taslak katkı sağlayıcılarla paylaşıldı. Bu süreç, Editör Grubu’nun eksiksiz bir taslağı İngilizce, Fransızca ve İspanyolca olarak FIAF Komisyonları ve Bölgesel Grupları’na iletmesini sağladı. Alınan geri bildirimler doğrultusunda Editör Grubu nihai versiyonu Şubat 2025’te hazırladı.
Proje Koordinatörü: Camille Blot-Wellens, Anna Högner’in katkılarıyla
Editör Grubu: Peter Bagrov, Caroline Fournier, Jeanne Pommeau, Jon Wengström ve Camille Blot-Wellens
Katkı Sağlayanlar: Lou Burkart, Paolo Cherchi Usai, May Hong HaDuong, Lars Karlsson, Michael Loebenstein, Arike Oke, Donata Pesenti Compagnoni, Arianna Turci, Julia Wallmüller
İngilizce versiyonun son okuması: Catherine A. Surowiec
*Orijinal dili İngilizce olan bu metin, Uluslararası Film Arşivleri Federasyonu (FIAF) web sitesinden alınmıştır: https://www.fiafnet.org/code-of-ethics
FIAF Manifestosu
Filmleri Atmayın: FIAF’ın 70. Yıl Manifestosu
Sinema filmi, kültürel mirasımızın vazgeçilmez bir parçası ve tarihimizin yanı sıra gündelik yaşamlarımızın da benzersiz bir kaydıdır. Gerek kamusal gerekse özel film arşivleri; filmleri edinmek, korumak, belgelemek ve bunları araştırma ve izleme amacıyla bugünün ve geleceğin kuşaklarına ulaştırmakla sorumlu kurumlardır.
Uluslararası Film Arşivleri Federasyonu (FIAF) ve 74 ülkeden 150’yi aşkın arşivi kapsayan üye kurumları; son 70 yıl içinde iki milyonu aşkın filmi kurtardı. Ne var ki sinema tarihinin bazı türleri, coğrafi bölgeleri ve dönemlerinden günümüze ulaşan filmlerin oranının, üretilen eserlerin yüzde 10’undan çok daha düşük olduğu biliniyor.
FIAF, 70. kuruluş yıldönümü vesilesiyle dünyaya yeni bir slogan sunuyor: FİLMLERİ ATMAYIN!
Filmleri uygun koşullarda koruyabilecek imkânlara sahip değilseniz, FIAF ve üye kurumları bu görevi üstlenebilecek bir arşiv bulmanıza memnuniyetle yardımcı olacaktır. Filmler kültürel açıdan ikame edilemez niteliktedir ve özellikle uzmanların elinde uzun yıllar varlığını sürdürebilir.
FIAF üyeleri, hareketli görüntü teknolojilerindeki gelişime, günümüzde büyük ölçüde dijital alandaki ilerlemelerin yön verdiğinin tamamen farkında olmakla birlikte filmleri edinmeyi ve film olarak korumayı sürdürmekte kararlıdır. Bu yaklaşım, dijital ortamda üretilmiş mirasın korunmasına yönelik etkili yöntemlerin geliştirilmesini tamamlayıcı niteliktedir. FIAF’a bağlı kurumlar, ister profesyonel ister amatör olsun film üreten ve filmleri koruyan herkesi ve dünya sinema mirasının korunmasından sorumlu tüm kamu görevlilerini bu misyonun sürdürülmesine katkıda bulunmaya çağırıyor.
“FİLMLERİ ATMAYIN” sloganı; filmleri elinde bulunduran kişiler, içeriklerini daha dayanıklı bir film ortamına aktararak ya da görünürde kayda değer bir veri kaybına yol açmayan bir çözünürlükte tarayıp dijital ortama aktararak güvence altına aldıklarını düşünüyor olsalar dahi filmlerin elden çıkarılmaması gerektiği anlamına geliyor. Film arşivleri ve müzeler, filmleri film olarak korumaya kararlı çünkü:
• Film, ya bir sinemacının doğrudan gözetimi altında yaratılır ya da bir kameraman tarafından kayda alınmış tarihsel bir ânın belgesidir. Her iki tür de önemli bir eser olma potansiyeli taşır ve dünya kültürel mirasının parçasıdır. Film, müzelerde sergilenen nesneler ve tarihî eserler gibi büyük bir özenle ele alınması gereken, somut ve “insan gözüyle okunabilir” bir varlıktır.
• Film, fiziksel ve kimyasal açıdan hassas olabilmekle birlikte uygun koşullarda saklandığı ve bakım gördüğü sürece yüzyıllar boyunca varlığını sürdürebilen dayanıklı bir malzemedir. Filmden sonra geliştirilen videokaset gibi hareketli görüntü ortamlarına kıyasla daha uzun ömürlü olduğu kanıtlanmıştır. Dijital bilgi, ancak okunabildiği sürece değer taşır ve dijital bilgi ortamları fiziksel ve kimyasal bozulmaya karşı savunmasızdır. Dijital bilginin okunması için gereken donanım ve yazılım da zamanla kullanım dışı kalma riski taşır.
• Film, hareketli görüntülerin arşivlenmesi için bugün hâlâ en uygun mecradır. Mevcut ürünler arasında en çok standart hâline gelmiş ve uluslararası ölçekte en yaygın kullanılanlardan biridir, ayrıca yüksek çözünürlük potansiyeline sahip bir mecra olmayı sürdürmektedir. İçerdiği verinin düzenli olarak başka bir ortama aktarılması gerekmediği gibi, onu okumaya yarayan sistemin de sık sık güncellenmesi gerekmez.
• Arşiv depolarında muhafaza edilen film unsurları, tüm kopyaların türetildiği özgün malzemelerdir. Bir kopyanın eksiksiz olup olmadığı bu malzemelerden hareketle belirlenebilir. Dijital teknoloji geliştikçe, içeriği değiştirmek, hatta keyfî biçimde tahrif etmek giderek daha kolay hâle gelecektir. Bununla birlikte, gerekçesiz müdahaleler ya da yanıltıcı çarpıtmalar, şayet özgün film uygun koşullarda saklanmışsa, yapılacak karşılaştırma sayesinde her zaman tespit edilebilir.
Daha iyisinin ortaya çıktığını düşünseniz bile filmi asla atmayın. Gelecekte hareketli görüntüler için hangi teknolojiler ortaya çıkarsa çıksın, mevcut film kopyaları bizi geçmişin başarılarına ve kesinliklerine bağlıyor. FİLM KOPYALARI DAYANIR — FİLMLERİ ATMAYIN.
Nisan 2008, Paris (Temmuz/Eylül 2008’de düzeltildi)
Teşekkür
FIAF 70. Yıl Manifestosu, ilk olarak 2007 yılında Hisashi Okajima tarafından FIAF Çağrısı adıyla kaleme alınmıştır. Metin, Okajima’nın FIAF Yürütme Komitesi üyeliği için 2005 yılında hazırladığı misyon beyanında ilk kez dile getirdiği fikirden hareketle oluşturulmuştur. Taslak David Francis tarafından kapsamlı biçimde gözden geçirilmiş, Roger Smither tarafından ayrıntılandırılıp yayına hazırlanmıştır. Paolo Cherchi Usai, Robert Daudelin, Edith Kramer ve Paul Read’in değerli önerileri ile FIAF’ın mevcut Yürütme Komitesi üyelerinin görüşlerinden yararlanılmıştır. Fransızca çeviri Robert Daudelin, İspanyolca çeviri ise Christian Dimitriu tarafından yapılmıştır.
Manifesto, Paris’te düzenlenen FIAF Genel Kurulu’na katılanların çoğunluğu tarafından, metnin iyileştirilmesine yönelik bir dizi makul önerinin de dile getirildiği görüşmelerin ardından ilkesel olarak kabul edilmiştir. Oylamaya sunulan öneride kararlaştırıldığı üzere, bu öneriler Yürütme Komitesi tarafından görevlendirilen bir ekipçe değerlendirilmiş ve ekip bu nihai metni hazırlamıştır. Ekip Paolo Cherchi Usai, Roger Smither, Hisashi Okajima ve Eva Orbanz’dan oluşmuştur. Nihai redaksiyon sürecine Ivan Trujillo, Alexander Horwath ve Maria Bustamente de katkıda bulunmuştur.
*Orijinal dili İngilizce olan bu metin, Uluslararası Film Arşivleri Federasyonu (FIAF) web sitesinden alınmıştır: https://www.fiafnet.org/fiaf-manifesto
Çeviren: Ayşecan Ay